AMACIMIZ HAKKIMIZDA ÜYELİK EĞİTİM ENGLISH
ANA SAYFA
Psikanalitik Çocuk ve Ergen Terapisi Nedir?
Psikanalitik Çocuk Ergen Psikoterapisinde Temel Kavramlar
Makaleler
Linkler
Duyurular
İletişim

Psikanalitik Çocuk Ergen Psikoterapisinde Temel Kavramlar

SALDIRGANLA ÖZDEŞLEŞME:
A. Freud tarafından tarif edilen saldırganla özdeşleşme çocuğun dışsal bir tehlike karşısında saldırganı kendine örnek alarak ve onu taklit ederek edilgen nesne konumundan etkin özne konumuna geçmesine denk düşer .Normal gelişim süreci içinde çocuğun kendi üzerinde otorite sahibi olan kişiler (ebeveyn, öğretmen, doktor, v.b.) karşısında başvurduğu ve üstbenlik oluşumuna katkıda bulunan bu mekanizma, travmaya maruz kalan ya da fiziksel hastalık çeken çocukların temel savunma mekanizması haline gelebilir .

SAHTE KENDİLİK:
Annenin bebeğin tümgüçlülük yanılsamasını sağlayamaması durumda, bebeğin annenin ihtiyaçlarına ayak uydurup, bir boyun eğme tutumu sergilemesi söz konusudur. Bu durum sahte kendilik (false şelf) gelişimine başlangıç oluşturur. Gerçekte sahte kendiliğin işlevi gerçek kendiliği gizleyerek korumaktır. Tüm toplumsallaşmış davranışlarda bir miktar sahte kendilik mevcuttur. Ancak patolojik sahte kendilikte, sahte kendilik doyum ve ifade imkanlarından mahrum bırakılmış olan gerçek kendilikten tamamen kopmuştur (Winnicott, 1962 ).

SQUİGGLE GAME (ÇİZİKTİRME OYUNU):
Çiziktirme oyunu'nda (squiggle game) ise önce Winnicott kağıt üzerine hiçbir şeye benzemeyen bir çizgi yapar ve çocuk onu bir şekle dönüştürür. Bu resim çocuğun yansıtmalarını içermesi nedeniyle üzerinde konuşulabilecek bir malzeme oluşturur. Daha sonra da aynı çiziktirmeyi çocuk yapar ve bu kez Winnicott onu bir şekle dönüştürür ( Winnicott, 1951, 1971c). Bu oyunda Winnicott, ara alan olarak tanımladığı "geçiş alanını" çocuğa ulaşma yolu olarak kullanmaktadır.

ŞİZO-PARANOİD KONUM:
Şizo-Paranoid konum olarak adlandırılan ve yaşamın ilk 3-4 ayına yayılan bu dönemde, perseküsyon kaygılarına (zarar görme endişesi) karşı yansıtmanın yanısıra özgül savunma mekanizmaları kullanılır (Klein M. 1946). Yarılma-ayırma (splitting) ile nesne iyi ve kötü olarak ikiye ayrılır ve nesneyi ayırma kaçınılmaz olarak benlik ayırmasına yol açar. İyi ve kötü sıfatları nesnenin içkin özellikleri olmayıp doyum sağlayıp sağlamamasına göre nesneye yakıştırılır. Yansıtmalı özdeşim (projective identifıcation) ile ise benlik parçalarının nesneye yansıtılarak nesnenin ele geçirilmesi ve denetlenmesi hedeflenir.

<< Geri Dön

© 2009 İstanbul Çocuk ve Ergen Psikanalitik Psikoterapi Derneği. Tüm hakları saklıdır.